Herstel Kredietcrisis



Veruit de allergrootste reden van de kredietcrisis is het verloren gegane vertrouwen van de banken in elkaar.

Uiteraard is het uitzinnige (en nog steeds) tot zich nemen van gigantische bonussen door de top in de financiële wereld een belangrijk onderdeel, dat ook direct de minachting naar de gewone financiële deelnemer, namelijk de burger laat zien, welke in feite toch de basisdrager van de hele economie is.

Want zonder arbeid geen product of dienstverlening. En zonder consumptie zeker geen goed draaiende economie.

De laatste jaren is er een onrechtmatige verschuiving van het kapitaal gaan plaats vinden via vreemde en onnavolgbare constructies en manipulaties, vooral ook door de Staat gepleegd, en ook toegelaten, waardoor het gerechtvaardigde loon voor de generator daarvan (de werknemer) in volstrekt verkeerde handen is gekomen.

Het geld zou eigenlijk gekoppeld dienen te worden, niet meer aan goud of andere hedendaagse materiele standaarden, doch aan puur menselijke en zeer belangrijke waarden als recht op arbeid, huisvesting, gezondheidszorg, dienstverlening, rust, welvaart, vrede.

Kortom aan ECHT en haalbaar geluk.

Wanneer de overheid de moed en het inzicht zou hebben, de zaken weer in hun verband terug te brengen, door de BTW af te schaffen of sterk te verlagen, door forse belastingverlagingen door te voeren en het knellende en zeer afremmende bureaucratische en ook financiële kader eromheen tevens te ontmantelen, dan zouden de burgers daardoor zelf weer over hun EIGEN verdiende en niet onnodig sterk afgeroomde gelden kunnen beschikken.

Zij zouden dan ook niet toestemming hoeven te vragen aan de totaal overbodige pottenkijkers, welke de financiën van de burgers aan zich hebben toegeëigend en daar duidelijk heden ten dage van bewezen hebben daar ook niet goed meer mee om te gaan.

Het betekent domweg het teruggeven van de verantwoordelijkheid over het geld aan de burgers, het betekent tegelijkertijd daardoor ook het herstel van vertrouwen, omdat iedereen zichzelf het meest vertrouwt en het betekent daardoor het herstel van de economie, omdat iedereen weer met veel meer geld dan voorheen – op zich zelf, en zonder hinderlijke curatele – zelf wel weet te beslissen, wat hij met zijn geld doet.

We zijn dan gelijk van die belachelijke kredietverstrekkers af, welke als toeziende voogden feitelijk ook nog met zeer hoge verdiensten wel even zullen uitzoeken wat u als burger nu wel of niet met uw geld mag doen. Want zo is het wel: niemand weet meer wat er met het vele verdiende geld gebeurt en welke bodemloze putten ook nog eens onnodig gevuld worden.

En dat er zoveel krediet opgenomen moest worden, werd én wordt afgedwongen én tegelijkertijd ook sterk aangemoedigd. Maar wordt nu wel zwaar afgestraft.

Het is te zot voor woorden, dat jonge gezinnen torenhoge schulden als heel normaal moeten achten.

Het is door immorele wetgeving en door immoreel gedrag van velen zover gekomen.

Het is een pure geld-stress, welke zeer veel mensen zeer onvrij en diep ongelukkig maakt.

Dat moet duidelijk veranderen. En wel heel snel!

Er moet een einde komen aan deze economische slavernij!

Het is materieel en immaterieel voor de gewone burgers zeer belastend en ongezond.

De economie moet echter wel blijven draaien, maar dan dus geen subsidies aan grote bedrijven of bankinstellingen, maar datzelfde geld gewoon wel terug aan de burgers door bijvoorbeeld belastingverlagingen!

Het hele gedram en gereguleer met subsidies is een ongezonde uitwas van een regelzieke overheid.

Wel dient de overheid het aanjagen van de economie te bevorderen door remmende en rotte plekken weg te snijden en het bevorderen van eigenwaarde van de burger door hem zelf te laten beslissen over zijn eigen en dan  NIET - afgeroomde geld en hem dus ook niet het doolhof van kredieten en van andere verplichtingen in te sturen door een al veel te lang durende te zware en onterechte lastenoplegging.

Nu is hij namelijk slaaf van de economie geworden.

Hij dient duidelijk daarvan bevrijd te worden en juist andersom de economie tot zijn slaaf te hebben.

Dus geen miljarden in banken en bedrijven schuiven, maar gewoon terug geven aan de burgers.

Die slingeren vanzelf de economie dan weer aan.

Zo simpel is het.

Op naar een gezondere instelling en economie.



                        TERUG